zie: ijs en verg. de uitdrukking: ijs en weder diende. Hier schrijft men verschillend over, de meeste lezingen zeggen dat het ijs moet zijn. Men verwijst dan naar het Ned.Woordenboek ivan ca. 1910. Wellicht is het veel ouder: zie 16e eeuw: Wederdingen = in een geding wederspreken. Verm. toch eisch en wederdingende (eisen, vordering tegen de weder (weer of tegen) ding (= de rechte gang of gangbare (bestaande situatie). Zie: dincstal (rechtbank). Zo ontstond later een gezegde: weer of wederdingende hetgeen betekende: of er moeten tegenwerpingen zijn. De term "weer en wederdienende" werd ijs en wederdiende.